विदाई (लघुकथा)
ढोका बाहिर उभिएर घण्टी बजाउँदै गर्दा ऊ असमञ्जस्यमा परेको थियो। दुई हप्ता अगाडि सम्म यो दुई कोठे अपार्टमेण्ट उसको पनि घर थियो, जहाँ उसले र स्पृहाले गृहस्थीको गुँड बनाएर बसेका थिए। तर त्यो अध्याय स्पृहासङ्गको सम्बन्ध छुट्टिनु अगाडिको थियो। ढोका खोल्दै स्पृहाले हास्दै भनिन्- “ओहो हामी तिमीलाई नै पर्खिँदै थियौँ, आऊ न भित्र”। स्पृहा आज अर्कै थिइन्। केही दिन अगाडि पारपाचुकेको कागजात मिलाउने दिनमा उनले बबाल नै गरेकी थिइन्। समय समयमा निकै आक्रमक हुने उनको बानी सारा चिनेजानेकालाई थाहा थियो। तर सङ्गै जीउने मर्ने कसम खाएको पतिले भर्खरै भेटेकी केटीका लागि १० वर्षको सम्बन्ध चटक्क छोड्छ भने त्यसको बज्रपात बेहोर्ने उसको तरिका अन्यथा मान्न पनि त मिल्दैन थियो। फेरि उसले पनि मायाको प्रेमजालमा परेर स्पृहालाई धोका नै दिन त हुने थिएन। ऊ यही सोच्दै थियो, अपिसका कार्कीसर आएर “जाऔं सर खाना तिर लागौँ” भनेर उसलाई तानेर लग्यो। त्यो सानो अपार्टमेण्टमा अपिसका लगभग सबैजना थिए। भोलिपल्टै क्यानडा जान लागेकी स्पृहाले विदाई डिनर भनेर सबैलाई डाकेकी थिइन्। 'नयाँ रिसेप्सनिष्ट सङ्ग लागेर मेरो पतिले मलाई धोका दिँदा अझै...